Ik ben dol op analoge fotografie. Elke keer als we op vakantie gaan, nemen we meerdere analoge camera’s mee. Isa fotografeert met een Minolta omdat die zo makkelijk in het gebruik is, terwijl ik een oude Zenit gebruik met een prachtige Helios 44-lens. Maar er is één ding dat ik zowel geweldig vind als haat: analoge film.
Met maar 36 opnames per rolletje ga je goed nadenken over elke foto, en dat is leuk. Maar als je een rolletje vol hebt, moet je het nog laten ontwikkelen. Dat kost zowel tijd als geld. En dat zette me aan het denken: zou ik dat analoge gevoel kunnen nabootsen met mijn digitale camera? Ik denk dat het vooral aan de lens ligt.
De schoonheid van een slechte lens
Wegwerpcamera’s hebben goedkope, kleine plastic lensjes. Ze zijn vreselijk, en dat is precies wat ze zo mooi maakt. Geen diafragma-instelling, een vaste brandpuntsafstand en helemaal geen handmatige scherpstelling. Het zijn allemaal beperkingen, maar juist die beperkingen geven analoge foto’s hun kenmerkende uitstraling. Zo kwam ik op het idee om mijn eigen ‘dispolens’ te maken voor mijn digitale camera.
Project Dispolens
Ik ben begonnen met het schetsen van een lensontwerp op papier, waarbij ik de basiselementen heb uitgewerkt: brandpuntsafstand, bevestiging en hoe ik de plastic lens aan mijn camera kon aanpassen. Toen ik eenmaal een globaal plan had, ben ik naar de winkel gegaan, heb ik een wegwerpcamera gekocht en die opengebroken om de lens eruit te halen.
Toen kwam het 3D-ontwerp. In Blender heb ik de lensbeugel, de behuizing en de voorste adapter gemodelleerd om het kleine plastic lensje op mijn Fujifilm X-H2 te bevestigen. Na een aantal pogingen, geprint op mijn Bambu Lab A1 Mini die ik van harte aanbeveel, was ik klaar voor wat praktijktests.
Praktijktests in Londen
Vorige week waren Isa en ik in Londen. De Dispolens heeft veel licht nodig (het liefst fel zonlicht) om echt tot zijn recht te komen, en gezien de reputatie van Londen met zijn sombere weer had ik er niet veel van verwacht. Maar we hadden geluk met een heldere hemel. Dus heb ik de plastic lens op mijn topFujifilm-X-H2 geschroefd en prachtige foto’s van 42 MP gemaakt met een onmiskenbaar analoog gevoel.
De foto’s die je hier ziet, zijn rechtstreeks uit de camera, onbewerkt, met de ingebouwde ACROS-filmemulatie vFujifilm toegepast:
Wil je het zelf eens proberen?
Als je zelf ook een Dispolens wilt maken, heb ik mijn ontwerpen op Makerworld gezet. Je kunt ze gratis downloaden en afdrukken, maar laat me wel even weten hoe het je is vergaan, oké? 😉
